|
Interview ... nu echt
Daar is hij dan, het interview met mezelf ...
Je bent een van de (zoniet de) eerste webloggers in Nederland. Hoe ben je met webloggen in aanraking gekomen en waarom ben je het gaan doen?
In die tijd had ik een baan waarbij ik de mogelijkheid had om veel te surfen, tijdens een van die surfpartijen kwam ik een column tegen van weet-ik-veel-wie, in dit column werd gelinkt naar een weblog, om precies te zijn naar Camworld van Cameron Barrett.
Voor die tijd kwam ik eigenlijk niet heel veel verder dan enkele nieuwspagina's en wat e-zines waar ik op geabonneerd was. Met deze weblogs kwam ik een voor mij geheel nieuw Internet tegen, het Internet waar je zoveel over hoorde, het Internet zonder de commerciële inslag, het vrije Internet. Ik had op dat moment het gevoel dat ik in aanraking was gekomen met het ondergrondse van Internet en dat intrigeerde mij. Het gevolg was dat ik dagelijks zoveel mogelijk weblogs las en me liet overdonderen met links, meningen, commentaar en vooral humor. Veel van de weblogs die ik toen las, bestaan nog steeds: Cardhouse, Looka!, Eatonweb, Bradlands, Evhead, kottke, Peterme, Strange Brew, Rebecca om er maar een paar te noemen.
En toen wist ik het, dit leek me leuk om te doen! Daarbij had ik ook nog een domeinnaam liggen waar ik niks mee deed. Het feit dat er toen nog geen Nederlandstalig log bestond, was voor mij te meer een reden om een weblog te starten.
De rest is inmiddels geschiedenis :-)
Je had een zeer succesvol weblog "extra sterk met suiker". Op een gegeven moment ben je daar mee gestopt, en even later ben je terug gekomen met "webschrift". Hoe kwam dit zo?
Eind vorig jaar ging het webloggen me tegenzitten, ik kon me zo nu en dan zelfs irriteren aan het gehele wereldje, de arrogantie, de alwetendheid, het geforceerde tegendraardse en ik merkte dat ik mezelf daarin mee liet meeslepen. Daarbij kwam nog dat ik last kreeg van een lichte vorm van RSI. Toen heb ik besloten om te stoppen, maar wel met de gedachte om iets op Internet te blijven doen, de vorm waarin was me toen echter nog niet bekend.
Ik heb toen gezocht naar een concept waar ik enkele dingen kon combineren en uiteindelijk kwam ik tot mijn 'Webschrift'.
Nadat je als een phoenix uit de as herrezen was ben je een beetje zoekende geweest naar het juiste "format" voor je ding. In het begin heb je geëxperimenteerd met een "webschrift". Kan je uitleggen waarom je dat concept in de koelkast hebt gestopt en terug gegaan bent naar een klassiek weblog?
Het idee was om meer te gaan schrijven en dat te combineren met links, het vinden van nieuwe en spannende (weblog) links was ik toen even zat. Dus ik ging de links zoeken aan de hand van de tekst die ik schreef, een soort omgekeerd-link-zoeken zeg maar. Gaandeweg merkte ik dat ik ten eerste niet goed was in het schrijven van langere stukken en ten tweede dat het hele concept me eigenlijk niet beviel.
Toen heb ik een heleboel dingen waar ik me eerst druk over kon maken over boord gegooid en heb ik geprobeerd om met een schone lei en een frisse blik het webloggen weer te starten.
Zie jij trends of ontwikkelingen in weblogland, zo ja welke, zo nee waarom niet (?????)
De trend die het meeste opvalt is toch wel het verhalende aspect wat je steeds meer tegenkomt in de weblogs, het is niet meer puur op links gebasseerd. De weblogs zijn langzamerhand steeds meer een mengsel van weblogs en lifelogs geworden, eerder zat daar nog een redelijk duidelijke scheiding tussen.
Daarnaast lijkt het webloggen volwassener te worden, er wordt meer aandacht besteed aan kunst, literatuur en cultuur in het algemeen. Mede door het webloggen ben ik me ook meer gaan verdiepen hierin.
Wees eens eerlijk: hoe voelt dat nou om de Dutch Bloggies georganizeerd te hebben?
Op zich geen vreemde gedachtegang om te denken dat ik dat heb gedaan, misschien zou ik er ook wel toe in staat zijn geweest. Maar één ding staat vast, ik zou dat nooit zo lang geheim kunnen, danwel willen, houden. Ik ben niet iemand die daarvoor wegloopt, ook al word het gehele idee afgebrand door webloggend Nederland. De meningen trokken wel wat bij naderhand en ik zie ook niet in waarom niet, ik vind het een leuk idee.
Ook ik ben nog steeds benieuwd wie het is geweest, maar diegene wil/durft zich (nog) niet bekend te maken.
Taal, altijd een heikel punt voor webloggers. Jij schrijft uitsluitend in het Nederlands, terwijl je goed Engels spreekt en schrijft. Waarom schrijf je in het Nederlands? Als je in het Engels schrijft bereik je een veel grotere doelgroep.
Van meet af aan heb ik in het Nederlands gelogd en dat zal ook zo blijven. In eerste instantie deed ik het omdat er nog geen nederlandstalige log bestond en ik hoopte zo het webloggen bekend te maken onder de Nederlandse Internetters, maar die reden is nu niet meer van belang.
Daarnaast kan ik me toch beter uitdrukken in het Nederlands, ook al is mijn Engels goed. Vreemd genoeg kun je het bijna altijd merken wanneer een engelstalige log door een Nederlander is geschreven (uitzonderingen daargelaten), je valt al snel in dat schoolse engels, je kunt vaak niet ten volle gebruik maken van de taal. Met de nederlandse taal kun je veel meer spelen, omdat het je moedertaal is, denk maar aan webloggers uitspraken als 'soort van', 'zeg maar', 'waarvan acte' enz.
In Nederland en Vlaanderen zijn er op dit moment meer dan 150 weblogs, het kan niet anders dan dat je 100 maal dezelfde link tegen komt. Wat zijn jou gedachten over de extreem hoge weblogdichtheid?
Ik ben het niet eens met de stelling dat je 100 maal dezelfde link tegenkomt op de 150 logs, er is wel degelijk een grote diversiteit aan loggers. Dit wil echter niet zeggen dat alle 150 logs naar mijn smaak zijn, er zijn voor mij maar een 10 a 20 kwalitatief goede logs, de rest is vermaak.
Maar ik vergeet nooit dat elke logger veel tijd en energie stopt in zijn/haar log, ik hou er daarom ook niet van als andere loggers elkaar lopen te fokken. Men fokt bijvoorbeeld op WatNou omdat ze zich op een andere doelgroep richten, dat soort uitspraken daar kan ik me dus echt aan ergeren. Natuurlijk, waar twee vechten, zijn twee schuld, maar als je met dat soort argumenten aankomt, daar zakt m'n broek dus echt van af en ben ik blij dat ik een riem om heb.
Mogen we je pappa noemen, aub?
Als je maar niet om condooms komt vragen ... die haal je maar van je eigen zakgeld!
Je spreekt nogal graag over webloggers als 'community'. Vertel! En wat is het verschil met mensen die offline een groepje vormen, neem bijvoorbeeld een geitenfokvereniging? Zijn webloggers niet per definitie individualisten?
Inderdaad spreek ik graag van een community, misschien wel juist omdat niemand wil horen dat we een community zijn. Noem het een community van individualisten, gelijkgestemden die elkaar min of meer ontmoeten op Internet, direct, danwel indirect.
Het vreemde aan weblogs is dat men vaak indirect met elkaar spreekt, men spreekt elkaar niet direct aan, maar men plaatst een post op zijn/haar weblog. Nu we een aantal weblogmeetings hebben gehad en met de introductie van het comment-systeem is dat indirecte spreken wel minder geworden en daardoor is het communitygehalte toegenomen heb ik het idee.
En wat het verschil is met een offline groepje ... ik denk dat onze interesse veel breder is dan offline groepjes, niet alleen in geiten fokken of politiek of postzegels of wat dan ook en we maken gebruik van Internet om onze brede interesse te voeden. We hebben alle informatie in een paar klikken voor handen en we kunnen op elk gewenste moment van de dag, onafhankelijk van elkaar iets met deze informatie doen zonder daar bij rekening te houden met regels of protocollen.
Geef een top vijf van zelf gelogde sites uit je gehele weblogcarriere?
In willekeurige volgorde:
http://www.wired.com/wired/archive/4.12/ffglass.html Het verhaal van de 'Hacker Tourist' over het leggen van de (toen) langste kabel ter wereld. Deze kabels zijn de basis van het Internet en vanwege mijn werk heb ik hier extra interesse voor.
http://www.losers.org/index.html "You've seen them on the street. You've seen them in the office. You've seen them at family reunions. Now they're on the Internet."
http://www.theregister.co.uk/content/30/index.html The basterd operator from hell, inmiddels tot cult verheven.
http://www.creepysites.com/julie.html Jammer dat alles zo'n beetje weg is, maar deze site heeft toch een hoop teweeg gebracht. Het ging over iemand die ene Julie stalkte en daar zo gedetailleerd over schreef dat het echt overkwam, veel mensen geloofde er dan ook in en uiteraard sprong de media erop.
(lees dit voor meer info: http://europe.cnn.com/2000/TECH/computing/03/17/julie.folo/index.html
http://www.hypnotic.com/tokyo/ Een van de grappigste dingen die ik ooit heb gezien.
En dan als laatste nog een oud design (met, jawel, frames) van sikkema.net, ik dacht dat het verloren was gegaan, maar bij mijn zoektocht door het archief struikelde ik er zomaar over: http://www.sikkema.net/extrasterkmetsuiker/Sikkema_frame.htm
|