daar waar de link ondergeschikt is
-------------------------------------------------- Moeilijk geval van twijfel Die aankomende oorlog in Irak, het is zo moeilijk om daar over te kunnen oordelen. Tot voor een paar weken geleden was mijn mening redelijk helder: Die Saddam moet eruit, desnoods met geweld! Nu ben ik wel wat voorzichtiger geworden daarin. Bovenstaande mening verkondigen in het behoorlijke linkse klimaat op Internet is sowieso vragen om moeillijkheden, maar dat is niet de reden van mijn bijgedraaide mening. De hele situatie is dusdanig ingewikkeld geworden, dat er inmiddels wel een apart boek over geschreven kan worden (en dat zal ook vast gebeuren). Aan de ene kant heb je Saddam en zijn lugubere regime. Ik heb het nooit met eigen ogen kunnen zien, het is wel duidelijk dat deze man zijn volk flink onderdrukt en een bijna ziekelijke haat heeft jegens het Westen en specifiek jegens de US. Daarbij flikt hij het elke keer om tot het al-ler-laatste moment te wachten met zaken die van belang zijn, dit tot woede van de US natuurlijk. Het is een puberspelletje wat zich hier afspeelt, de etter haalt het bloed onder je nagels vandaan en jij probeert je met alle macht in te houden om hem geen stomp voor de kop te geven, de stoom komt uit je oren, maar je blijft kalm, je wacht op die ene duidelijke fout want anders ben jij de boeman. En dan die vermeende wapens natuurlijk, heeft hij ze, of heeft hij ze niet? Ik weet het niet, liever loop ik geen risico, beter voorkomen, dan genezen. Maar het 'voorkomen' heeft misschien wel een averechts effect, het geeft Saddam (en vrienden) een reden om ze te gebruiken (als hij ze heeft). Als laatste is er nog de zogenaamde 'druk' die we geven door te dreigen met oorlog, de 'stok achter de deur'. Dat lijkt me geen slecht uitgangspunt, maar als je dreigt, dan zal je het ook waar moeten maken indien de druk niet helpt. Indirect is dreigen al een voorbereiding op oorlog. En aan de andere kant is de onzekerheid. Is er geen eenvoudigere, of laat het niet eens eenvoudiger zijn, laat het een zeer moeilijke oplossing zijn, om Saddam te verwijderen van zijn imperium? En waarom moeten die arme onderdrukte burgers weer de dupe zijn van de oorlog. Die arme onderdrukte burgers die zometeen gedwongen worden om te doden in naam van Saddam, terwijl ze waarschijnlijk ook van diezelfde Saddam afwillen. Vreemd niet, die mensen moeten zometeen zware verliezen gaan lijden tegen een vijand die in wezen hetzelfde wil als zij, alleen om andere redenen. 'Sterven voor je vaderland' krijgt zo wel een vreemde lading. Waarom moeten wij helpen de eer van de US te verdedigen, de US kan eigenlijk niet meer terug, ze zijn zo doorgeslagen dat terugtrekken gezichtverlies zal opleveren. Ze zullen zich in elke bocht wringen om aan te tonen dat Saddam het verdient. Maar door de druk van de US is het erg moeilijk te bepalen waar de dreiging voor ons ophoudt en waar de drang van de US begint. Meelopen echter in een demonstratie, dat zal je mij niet zien doen. We hebben het allemaal gezien, het was meer een uitje voor het hele gezin, vader en zoon die lekker schreeuwen dat ze tegen een oorlog zijn... pedagogisch verantwoord. Verder heb ik het idee dat meer dan de helft van de mensen daar, net als ik, eigenlijk niet goed kan oordelen wat er nu gaande is in Irak. Dat men tegen oorlog is, dat lijkt me logisch, maar om daar nou een demonstratie voor uit te roepen, dat hoeft voor mij niet. Ik denk dat de situatie te ingewikkeld is om bij voorbaat een oorlog uit te sluiten. Oorlog is het uiterste middel en het zou verschrikkelijk zijn als het zover zou komen, maar er zijn wel degelijk gevaren die we niet met een tovertruuk kunnen laten verdwijnen. Toch hoop ik dat de hoge heren een oplossing uit de hoge hoed tevoorschijn halen. Een oplossing waar nog niemand aan heeft gedacht, want de huidige standpunten zullen niet tot een vreedzame oplossing leiden, vrees ik. ----------------------------------------------------
RS 17.2.03 |
---------------------------------------------------- |